Psychoanalytici vs Filosofisch Practici

Psychoanalytici en Filosofisch Practici gebruiken soms vergelijkbare gespreksmethodes, maar dan wel voor andere doeleinden. Bij psychoanalytici draait alles om het bovenhalen van ‘the repressed’; iets wat verdrongen is in iemands psyche en zich daarom op andere (soms onconventionele) manieren gaat uiten. Daarom ligt de focus van psychoanalytici op wat buiten het verhaal wordt gelaten, buiten het plaatje dat iemand van zichzelf of van hun leven schetst. In een filosofische praktijk draait het niet om het bovenhalen van dit verdrongene, maar alsnog zijn de gaten, tegenstellingen en inconsistenties in de gedachtes van bezoekers ook zeer relevant voor ons. Deze zijn namelijk essentieel bij het vinden van wat ‘scheelt’ aan de woorden of stellingen waarmee de bezoeker komt. Specifiek ook bij het vinden van tegenstellingen waarmee we bezoekers kunnen uitdagen (antitheses). Ook hiervoor kunnen we dus alleen opereren in de symbolische dimensie.

Lees hier meer over wat deze symbolische dimensie is.

Lees hier meer over theses, antitheses en syntheses in filosofische gesprekken.